خوب نه اینکه زیادی غیبت داشتم تصمیم گرفتم باز یه سرکی این طرفا بکشم جبران بشه

باز من اومدم

وای امروز عجب روزی بوداااااااااااااااااااااااااااااااا

بعد از ۴سال گواهینامه گرفتن اقامون به این نتیجه رسیدن که شاید بهتر باشه من خودم با ماشین رفت و امد کنم من از خدا خواسته بهش پیشنهاد کردم که چند جلسه کلاس بگیرم که تو دستم بیاد رانندگی اخه همچی یادم رفته ..اونم قبول کرد و امروز اولین جلسه بودشششششششششش

صبح ساعت ۱۰.۳۰ از جلو خونه حرکت کردیم و خیابونهای تهران و رانندگان گرامیشو با رانندگی افتضاح خود مستفیذ فرمودیم ولی در کل بد نبود خانم که اموزش می داد ازم راضی بود تو جلسه اول

اما خیلی نامردنااااااااا برای من ۱۵ جلسه وجلسه ای ۱۲۰۰۰ تومان حساب کرد کلی دهنم باز موند اما خوب اگه بخوام راننده بشم باید دهنمو ببندم

خلاصه فعلا سرم گرمه و خوش میگذره  ما هی رانندگی می کردیم این اقایون بی اعصاب پشت سرمون بوق بوق بوق منم پرووووووووووووووو انگار نه انگار صدایی می شنوفم

از یکشنبه دخمله رفته خونه دایی بنده لواسون مهمونی دیشب زنگ زدم بهش که دلت برامون تنگ نشده امر فرمودن امشب بریم دنبالش وای که دلم براش یه ریزه شده برای اون چشمای نازش برای لج بازیاش خدا برامون نگهت داره مامانیه من

دیشبم بابت اتفاقی بدی که افتاده بود شوهرم برای اینکه از دلم در بیاره تصمیم گرفت یه شام دو نفره منو مهمون کنه دیشب رفتیم دربند واقعا خنده دار نیست من تو این چند سال پامو در بند نذاشته بودم با اینکه نزدیکه خونمونه خلاصه رفتیم کلی هم شلوغ بود مجبور شدیم ماشینو همون میدون در بند پارک کنیم و بقیه راه رو پیاده بریم ..تا  جایی که پاها و نفسمون یاری کرد رفتیم یهو یادمون افتاد این سر بالایی که تند تند داریم ازش بالا می ریم برگشتی هم داره برای همین باز برگشتیم منم با این کفشای زاقارتم مثله شلا یواش یواش رفتم پایین جاتون خالی یه شامی هم به بدن زدیم بی ممممممممممممزه بودااااااااااااا ولی چون فضا برام خیلی رمانتیک بود به زور از گلوم فرستادمش پایین بعد نم نم بارون گرفت ما هم شامو زیر بارون تناول فرمودیم و به سمت ماشین حرکت کردیم شب خیلی خوبی بود شوهری هم هی از خودش احساسات و صحبتهای عشقولانه در میکرد که خاطرات بد رو از ذهن من پاک کنه

از خدا می خوام خودش شوهرو دخترم و دوستای گلی چون شما رو برام حفظ کنه فقط همین

*ببخشید

*معذرت می خوام

*عذر خواهی می کنم

شما با هر واژه ای که دوست دارین شرمندگی من رو قبول کنید

واقعا تو این مدت خیلی تحت فشار بودم شرمنده دوستان هستم که دل نگرانشون کردم

ماجرای عید و دعوایی با مادر شوهرم کردیم هنوز دامنش گریبانگیرمونه

تو این تعطیلات گذشته شوهری تصمیم گرفت برای اینکه اب و هوای جفتمون عوض بشه بریم سمت شمال و سرعین ...جای همگی خالی با وجود ازدحام زیاد ولی خوش گذشت بهمون

اما چه فایده که تو این چند روزه همش از دماغم در اومد ...مادر و خواهر شوهرام قیافه گرفتن که چرا نگفتیم رفتیم سفر...یه اتفاق وحشتناکم برام افتاد که حتی یاد اوریشم عذابم میده برای همین نمی نویسم که یادش نیفتم فقط در همین حد می گم که نزدیک بود هوو دار بشم ...گرچه شوهرم کلی ازم عذر خواهی کرده اما من دیگه مثله قبل بهش اعتماد ندارم ...

خلاصه امروز تصمیم گرفتم بیام از دلواپسی درتون بیارم ...نگین بی معرفتم من وقتی اعصابم تعطیله حوصله نوشتنم ندارم

دوستتون دارم رها جون و خاتون مهربون و زهرای عزیزم و محبوبه گلموهمه دوستای مهربونم 

اینم یه عکس که از سفید رود گرفتم

وای که بعد اینهمه مدت چقدر دلم تنگ شده بود

چطورین دوستای عزیزززززززززززززززززززززززززززم قربونتون برم که اینهمه نگرانم شدین

والا تو عید یک ماجرایی اتفاق افتاد که سره فرصت تعریف می کنم

واسه همین خیلی حوصله ندارم شرمندتونم

فقط دیدم اانگاری دارم اذیتتون میکنم گفتم یه پست جدید بزنم بگم زنده ام نگران نباشید بادمجونه بم افت نداره

اقبال غلام و بخت فيروزت باد
خورشيد فلك مشعله افروزت باد
در دوره دهر تا كه باشد نوروز
هر روز هزار عيد ونوروزت باد

ساله نو را به همه دوستانه عزیز تبریک عرض می کنم

تقدیم به همه ی دوستای گل و با صفای خودم

امیدوارم همیشه ایام شاد باشی و خوش

سلام

خیلی اعصابم خورده باور کنید ۳بار اومدم یک ساعت نوشتم اما این بلاگفای...........

مطلبو ارسال نکرد یا اینترنت سرعتش کم بود هی ارور می داد کلافه شدم

فعلا دیگه حوصله ندارم دوباره تایپ کنم ببخشید

فقط کافیه این مطلب من ارسال بشه اونوقت میرم سر وقت رئیس بلاگفا

فعلا بای بای

به نام توییکه یادت شرف است برای یادکنندگان

وبلاگ دوستان و خوندم هر کدوم به نوعی خودشونو معرفی کرده بودن از زندگی شون گفته بودن .

منم تصمیم گرفتم دفتر چه خاطراتمو باز کنم و از دریچه ذهنم

گذشته های تلخ و شیرینه زندگی رو بر روی

 کیبورد منتقل کنم و با کمک تکنولوژی و سلولهای خاکستریه ذهنم

یه متن نوشتاری بوجود بیاد حالا چقدر میتونه مفید باشه من نمی دونم

 اما اینو می دونم که برای خودم خوشاینده امیدوارم

دوستانم خوشششون بیاد

یادمه بهار سال ۱۳۷۹ بود

پیش دانشگاهی میخوندم ترم دوم همه بکوب درس میخوندیم که داشنگاه قبول بشیم

یادمه سال سوم دبیرستان منتقل شدیم مشهد و من دو سال اخر درسمو اونجا بود به هیچی فکر

نمی کردم جز اینکه دانشگاه قبول بشم اونم تهران

بعد از عید بود که برای دوستم خواستگار اومد منم جو گیر شدم با خودم گفتم واسه تنوعم

 بد نیست ادم خواستگار راه بدها

تا اینکه خاله محترمه از تهران تماس گرفتن و فرمودن که می خوان بیان خواستگاری

به مامان گفتم که اصلا حرفشم نزنید پسر خاله فلانه بهمانه نه اصلا

اینجا منظور از فلان بهمان تفاوت سنی برام بیش از ۲ سال مهم بود و تحصیلات بالای لیسانس

از من انکارو از اونام اومدن به یه چشم بهم زدن منو عقد کردن به همین راحتی

رو حرف بابام اصلا حرف نزدم

جریان از این قرار بود که اردیبهشت ماه خاله اینا از تهران اومدم مشهد واسه اینکه بدونن مزه دهن

ما چیه؟

بابام شدیدا راضی بود منم که مسخ شده بودم به اینکه مجبور نیستم مشهد بمونم میرم تهران

همونجا هم شوهر و هم زندگی و هم درس دیگه چی میخوام همش رفاهه

خلاصه بلافاصله عقدم کردن که مبادا اگه بانو دانشگاه قبول شد بزنه زیره حرفش اخه به حرفه

یه دختر ۱۸ ساله نمیشه اعتماد کرد

ما محرم شدیم فوری هم تو شناسنامه ثبت کردن حالا که فکر می کنم چقده خنگ بودما

نه نازی نه ادایی

بله من شوهر کردم بدونه اینکه فکر کنم ازدواج یعنی چی

جالب اینجا بود که فرداش خاله و مامان دنبال خرید بودن من دیگه بهشون کار نداشتم

درسمو می خوندم چون موقعه امتحانام بود

تیر ماهم کنکور داشتم دیگه اصلا وقت نداشتم اما ازدواج عجب معضلیه واسه درس خونا

چون بعد عقد( جریان عقدمنون فقط ۶نفر میدونستن.هیچ کس از فامیل خبر دار نشد چون خانواده پدریم

شدیدا مخالف بودن مخصوصا پسر عموم خواستگارم بود..... .بهمین خاطر به کسی نگفتیم تا بعد از

کنکور  من) خاله اینا برگشتن تهران و من رفتم تو عالم هپروت

یادم می رفت زنگ بزنم به نامزدم ناراحت میشد وقتی دیدن اینجوریه ۲ماه بعدش جشن گرفتن که

فامیل متوجه بشن و همسر بنده بتونن بیاد پیش خانمشون

دقیقا ۲ تیر ماه مشهد علنی شد اما عجب فلیمه جالبی بازی کردیم ..عجب بازیگرانه واردی بودیم

هیچکس بو نبرد که ما قبلا عقد کردیم

و ۱۰ روز بعد کنکور و وبعد جوابای کنکور و قبول نشدنه من

تا خود خونه اشک ریختم ................یادم نمیره به تو دلم چقده به خودم فحش دادم

ادامه دارد.....................

امروز باز تهران سفید پوش شد

دیشب که برف میومد ...با خودم میگفتم که صبح دخملکو نمی برم مدرسه با اون یخبدونه تو

همون کوچه فرعیه و حالا هم روش برف اومده دیگه حسابی لغزندست

و ۱۰۰٪ من می خورم زمین ...تو همین فکرا خوابم برد و صبح زیره پتو ارزو می کردم ای خدا

برف قطع نشده باشه و مدرسه ها تعطیل باشه .که خوشبختانه به ارزوم رسیدم

این روزا فکرم درگیره خیلی چیزاست

کلی برنامه ریزی کردم برای خودم

الان دارم برای خانه و دکرسیونش کلی چیز میز درست می کنم .

چند وقت پیشا رفتم تجریش یه رو میزیه خیلی زیبا دیدم واقعا چشممو گرفته بود

وقتی قیمتش رو پرسیدم سرم سوت کشید یه رومیزیه ۱X۱  که البته روش کار شده بود ۱۲۰۰۰۰

تومان ....کلی دمغ شدم

ولی بعدش تصمیم گرفتم رو میزیه سادشو بخرم و خودم روش کار کنم شاید به اون خوشگلی نشه

اما خوب امتحانش ضرر نداره

به پیشنهاد دوسته گلم  تصمیم گرفتم دانشگاه علمی کاربردی شرکت کنم

بعد از اینکه با همسرم مشورت کردم دیدم با وقته کمه منو شرایط پذیرشه دانشجو امکانش برام ۱٪

می تونه باشه برای قبولی .همسرم پیشنهاد داد که دانشگاه پیام نور شرکت کنم  از این فراگیرا

حالا ۱۳ اسفند ماه دفترچه هاش میاد ببینم چی میشه

برای عیدم خواهرم اینا می خوان بیان تهران مهمونه ما باشن

الان که فکرشو می کنم می بینم که من چقدر کار داررررررررررررررررررررم

در پایان از همه دوستان گلم درخواست دارم برای یه دوست گل خاتون جونم دعا کنید

 که مشکلاتش حل بشه

خداوندا تو تکیه گاه مایی